مجموعه یادداشتیادداشتهای معمولی ترین مرد روی زمین |
||
در میان حسهای آدمی، هر کدام خارشها و تحریکها و رانشهایی در اعصاب آدمی برمی انگیزند که به مراتب نمی توانی ازشان درگذری و فراموششان کنی اما به مراتب. به باورم، اندوه تنها حسی است که هیچ نمی توان در برابر آن ساکت نشست. انگیزش آن انکارناپذیر است و تاثیر گذاریش ژرف و کشنده_زنده کننده.
اندوه آشناترین حسها با خود، و نزدیک ترین حسها به آن چیزی است که دوست تر می داری آن را خودت یا خودت را آن معرفی کنی. و در نتیجه کمترین میزان دروغ و ناخالصی در آن راه دارد. ساده بگویم اندوه راست ترین حس در نها آدمی است.
دلم لبریز از اندوه و درد است به دنبال دمی خوش دوره گرد است
به گرمای جوانمردی چه امید هـوا بس ناجـوانمـردانه سـرد است